Dziedzictwo
Moon'a styl grania na perkusji był przez krytyków wielbiony. Autor Nick Talevski opisał go jako "najświetniejszego perkusistę w rock'u" dodając, że "dla perkusji był tym co Jimi Hendrix dla gitary". Holly George- Warren redaktor naczelny oraz autor "The Rock and Roll Hall Of Fame: The Firts 25 Years" odparł "Wraz ze śmiercią Keith'a w '78 roku prawdopodobnie rock stracił swojego jedynego najlepszego perkusistę". W nawiązaniu do wypowiedzi krytyka "AllMusic" Bruce'a Eder'a "Moon ze swoją maniakalną obłąkaną stroną oraz swoim życiem nadmiernego picia, imprezowania oraz innych odpustów prawdopodobnie reprezentował młodzieńczą, zwariowaną stronę rock and roll'a jak i też jego autodestrukcyjną stronę, lepiej niz ktokolwiek na tej planecie". "The New Nook Of Rock Lisdts" uplasowało go na miejscu 1. swojej listy "50 Najświetniejszych Rock'n'Roll'owych Perkusistów", a w 2011 roku uplasował się na miejscu #2 listy pt. "Najlepsi Perkusiści Wszechczasów", która została jako ankieta wśród czytelników przeprowadzona, a 5 lat później uplasował się na miejscu 2. listy "Najświetniejszych Perkusistów Wszechczasów" tuż po John'ie "Bonzo" Bonham'ie. Adam Budofsky redkator czasopisma "Drummer" oznajmił, że Moon'a występ na "Who's Next" oraz "Quadrophenia" "reprezentują perfekcyjną równowagę techniki oraz pasji" i "od tamtej pory nie było perkusisty, który byłby w stanie przenieść jego unikalne podejście do rock'a oraz rytmu".
Kilku rockowych perkusistów włącznie z Neil'em Pearl'em przytaczali Moon'a jako wpływ. The Jam oddali hołd Moon'owi na drugim utworze ich trzeciego albumu pt. "Down At The Tube Station At Midnight", strona B singla to przeróbka utworu The Who pt. "So Sad About Us", a tylnia część albumu przedstawia Moon'a twarz. Singiel pt. "All Mod Cons" został wydany 57 dni po Moon'a śmierci. Zwierz, jedno z postaci James'a Henson'a w "The Muppet Show" możliwe, że powstała na skutek oparcia Keith'a z powodu podobnych włosów, brew , osobowości oraz stylu grania na perkusji. Perkusista jazz'owy, Elvin Jones, chwalił jego pracę na "Underture" jako integralną część dla utworu efektu.
Podczas swojej przemowy dla wprowadzenia The Kinks'ów do Rock and Roll Hall Of Fame w '90 roku Ray Davis szczególnie chwalił Moon'a styl grania:
"Keith Moon zmienił brzmienie gry na perkusji".
"Niech Bóg błogosławi jegoi piękne serce..." powiedział "Sounds" Ozzy Osbourne miesiąc po śmierci perkusisty. "Ludzie będą o Keith'ie Moon'ie rozmawiać do momentu aż oni umrą, cholera. Ktoś gdzieś powie "Pamiętasz Keith'a Moon'a?" "Kto zapamieta Joe Bloggs'a, który zginął w wypadku samochodowym? Nikt. Nie zyje, więc czego?" Nie zrobił nic takiego by o nim prowadzić rozmowy".
Clem Burke członek Blondie powiedział:
"Wszystko co wcześniej mnie obchodziło to był Keith Moon oraz The Who. Gdy miałem jedenaście lub dwanaście lat moją ulubioną częścią zajęć gry na perkusji były ostatnie dziesięć minut gdy zasiadałem do perkusji i grałem wraz z moim ulubionym utworem. Wprowadzę "My Generation". pod koniec utworu perkusja szaleje. "My Generation" był dla mnie punktem zwrotnym, ponieważ przedtem to wszystko było typowe Charlie Watts oraz Ringo".
7.09.1998 roku Tony Fletcher opublikował biografię Keith'a Moon'a o tytule "Dear Boy:The Life Of Keith Moon" (tł. Drogi Chłopcze: Życie Keith'a Moon'a"). Fraza "Dear Boy' (tł "Drogi Chłopcze") stała się Moon'a powiedzonkiem na który wpłynął Kit Lambert, zaczął afektować pompatycznym angielskim akcentem. W 2000 roku w Stanach Zjednoczonych książka została wydana pod tytułem "Moon (The Life And Death Of A Rock Legend)" (tł. "Moon (Życie oraz śmierć legendy rock'a"). Czasopismo "Q" nazwało książkę "okropnym oraz wspaniałym czytaniem", a "Record Collector" napisało, że to było "jedno z najświetniejszych biografii rock'a".
28.05.2008 roku English Heritage wycofało aplikację napisaną dla Moon'a, która miała otrzymać nagrodę niebieskiej tablicy. Udzielając wywiadu "The Guardian" Christopher Frayling powiedział "zadecydowali, że złe zachowanie oraz przedawkowanie przeróżnych substancji nie było dostateczną kwalifikacją". Brytyjska Fundacja Dziedzictwa nie zgodziła się z decyzją zaprezentowania tablicy, która została 9.03.2009 roku odsłonięta. Daltrey, Townshend, Rob Gibb oraz Moon'a matka Kit byli na ceremonii obecni.